100 سایت

اخبار ، اطلاعات ، مقالات و ...

خارش مقعدی نشانه چیست

خارش مقعدی چیست؟

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : خارش اطراف مقعد یا داخل آن یک مشکل متداول است و معمولاً به حدی شدید است که نیاز فوری به خاراندن ناحیه مقعد دارد. خارش مقعد می‌تواند ناراحت کننده باشد و باعث خجالت شما شود. خارش مقعد دلایل متعددی دارد، مانند مشکلات پوستی، بواسیر و شستن بیش از حد یا ناکافی ناحیه مقعد. خارش مقعدی اغلب در مردان رخ می‌دهد و اکثر اوقات علت آن مشخص نمی‌شود.

اگر خارش مقعد برای مدت طولانی طول کشید به دکتر مراجعه کنید. آشنایی با علل ایجاد خارش باسن و همچنین علت‌های خارش مقعد می‌تواند به شما کمک کند تا درمان مناسب را پیگیری کنید. با درمان صحیح و رعایت نکات لازم اکثر افراد به طور کامل از این مشکل رهایی می‌یابند.

چه چیزهایی باعث افزایش خارش مقعدی می‌شوند؟

برخی از عواملی که افراد را در معرض خطر خارش مقعد قرار می‌دهند، عبارت‌اند از:

  • برخی از مواد غذایی
  • مشکلات مدفوع (به عنوان مثال، نشت مدفوع روی لباس زیر و تماس آن با مقعد)
  • دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2
  • استفاده از آنتی بیوتیک
  • بیماری های مزمنی که باعث خشکی پوست می‌شوند، مانند پسوریازیس و درماتیت سبورئیک
  • تعریق شدید

خارش مقعد چه علائمی دارد؟

خارش مقعد ممکن است همراه با قرمزی ، سوزش و زخم در اطراف مقعد باشد. خارش و التهاب ممکن است موقتی باشد و یا دائمی که بستگی به علت ایجاد آن دارد.

چه زمانی برای خارش مقعد به دکتر مراجعه کنیم؟

اغلب موارد خارش مقعد نیازی به مراجعه به دکتر ندارند؛ اما در موارد زیر به دکتر مراجعه کنید:

  • خارش مقعدی شدید یا طولانی مدت
  • خونریزی از ناحیه مقعد
  • عفونت در اطراف ناحیه مقعد
  • مشخص نبودن علت ایجاد خارش دائمی مقعد

خارش طولانی مدت مقعد ممکن است به علت مشکلات پوستی یا دیگر مشکلات سلامتی که نیاز به درمان دارند ایجاد شود که می‌بایست توسط پزشک بررسی گردد.

علت ایجاد خارش مقعد چیست؟

دلایل احتمالی ایجاد خارش مقعد عبارتند از:

ادامه مقاله خارش مقعدی نشانه چیست

اسهال بعد از شیمی درمانی

اسهال چیست؟

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : در مقاله قبلی ما با رایج‌ترین عارضه درمان سرطان ، یعنی تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی آشنا شدید. در این مقاله قصد داریم شما را با عارضه دیگری که ممکن است در طول درمان سرطان و خصوصاً بعد از شیمی درمانی تجربه کنید، یعنی اسهال آشنا کنیم. اسهال به دفع مکرر مدفوع مایع یا بی‌شکل گفته می‌شود. اسهال یک علامت است، نه یک بیماری که اغلب در نتیجه یک بیماری یا روش درمانی خاصی القا می‌شود (به عنوان مثال اسهال بعد از شیمی درمانی یا پرتو درمانی بسیار شایع است). سایر علل احتمالی اسهال عبارتند از:

• پرتو درمانی در ناحیه شکم یا لگن

• اضطراب یا استرس

• جراحی روی روده کوچک یا بزرگ یا لگن

• عفونت

• استفاده از داروهای آنتی بیوتیک ، آنتی اسیدهای حاوی منیزیم، داروهای ضد تهوع، ملین ها یا نرم‌کننده‌های مدفوع

• عدم تحمل لاکتوز

• سندرم روده تحریک‌پذیر / التهابی

سوء تغذیه

علل ایجاد اسهال در افراد سرطانی

درمان سرطان

انواع روش‌های درمان سرطان می‌توانند باعث ایجاد اسهال شوند:

• شیمی درمانی

فرایند شیمی درمانی علاوه کشتن سلول‌های سرطانی ، سلول‌های سالم را نیز از بین می‌برد مانند سلول‌هایی که در روده قرار دارند. اگر شیمی درمانی باعث آسیب به پوشش روده شود، ممکن است به اسهال بعد از شیمی درمانی منجر شود. همه داروهای شیمی درمانی باعث اسهال نمی‌شوند؛ بنابراین از پزشک خود بپرسید که آیا اسهال شما عارضه جانبی شیمی درمانی است یا خیر.

 پرتو درمانی

اگر پرتو درمانی در ناحیه شکم ، لگن یا کمرتان انجام شود، می‌تواند باعث اسهال شود. شدت اسهال شدید شما بستگی به میزان تابش اشعه دارد؛ اما اسهال ممکن است برای هفته‌ها یا ماه پس از درمان ادامه یابد. همچنین اسهال ممکن است ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از درمان شروع شود.

• عمل جراحي

اگر جراح شما باید قسمت‌های خاصی از روده شما را به منظور حذف سرطان بردارد، ممکن است توانایی روده در جذب مواد مغذی یا چربی تغییر کند. این تغییرات می‌تواند به اسهال منجر شود.

عمل جراحي

• پیوند سلول‌های بنیادی مغز استخوان

فرایند پیوند مغز استخوان برای درمان سرطان خون و سایر بیماری ها بعد از شیمی درمانی و پرتو درمانی کامل بدن انجام می‌شود. این اقدامات می‌توانند باعث اسهال بعد از شیمی درمانی و پرتو درمانی شود. اسهال همچنین می‌تواند در نتیجه بیماری پیوند علیه میزبان (GVHD) رخ دهد. در این بیماری سلول‌های مغز استخوان پیوند شده به سلول‌های میزبان یا گیرنده حمله می‌کنند.

عفونت ها

درمان سرطان می‌تواند باعث افزایش حساسیت فرد در برابر عفونت های مختلف شود. برخی از این عفونت ها می‌توانند باعث اسهال بعد از شیمی درمانی شوند. علاوه بر این، آنتی بیوتیک هایی که ممکن است برای درمان عفونت استفاده شوند، باعث اسهال می‌شوند.

استرس و اضطراب

استرس و اضطرابی که هنگام مبارزه با سرطان تجربه می‌کنید نیز می‌تواند اسهال ایجاد کند.

خود سرطان

برخی از سرطان‌ها می‌توانند باعث اسهال شوند، از جمله :

• تومورهای غدد تولیدکننده هورمون (نوروآندوکرین) ، از جمله سندرم کارسینوئید و سندرم زولینگر-الیسون (Zollinger-Ellison)

• سرطان روده بزرگ یا کولون 

• لنفوم

• سرطان غده تیروئید

• سرطان پانکراس

مدت و شدت اسهال شما بستگی به علل ایجاد آن و نشانه‌های شما دارد. می‌توانید با پزشک خود درباره مدت زمان و نحوه درمان اسهال مشورت کنید.

چه زمانی برای اسهال بعد از شیمی درمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر با وجود انجام مراقبتهای بعد از شیمی درمانی به عوارضی چون اسهال مواجه شدید باید بدانید که اسهال بعد از شیمی درمانی ممکن است فقط یک ناراحتی مختصر باشد، یا اینکه می‌تواند نشانه مشکل جدی‌تری باشد. اسهال بعد از شیمی درمانی همچنین می‌تواند منجر به مشکلات دیگری مانند کمبود آب شدید شود.

برخی علائم و نشانه‌ها جدی‌تر از بقیه هستند. در صورتی که هریک از این علائم را مشاهده کردید، با پزشک خود تماس بگیرید :

• دفع مدفوع شل بیش از شش بار در روز طی دو روز متوالی

• خون در مدفوع یا در مقعد

• عدم دفع ادرار برای 12 ساعت یا بیشتر

• ناتوانی در نوشیدن مایعات بیش از یک روز

• کاهش وزن به علت اسهال

• ابتلا به اسهال پس از چند روز یبوست

• تورم شکم

• تب 38 درجه سانتی گراد یا بالاتر

حتی اگر اسهال بعد از شیمی درمانی شما شدید نیست اما فعالیت‌های روزانه شما را مختل کرده است، مثلاً اینکه نمی‌توانید به راحتی خانه را ترک کنید چون می‌ترسید به سرویس بهداشتی دسترسی نداشته باشید، حتماً با پزشکتان مشورت نمایید. همچنین اگر گرفتگی‌های شکمتان شما را کلافه کرده است نیز به پزشک مراجعه کنید.

بعلاوه اگر داروهای شیمی درمانی را به صورت قرص مصرف می‌کنید و دچار اسهال بعد از شیمی درمانی شده‌اید با پزشک خود تماس بگیرید. پزشک شما می‌تواند تعیین کند که آیا لازم است قرص‌های شیمی درمانی را ادامه دهید یا خیر.

چه زمانی برای اسهال بعد از شیمی درمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

پیشگیری از اسهال بعد از شیمی درمانی با تغییر رژیم غذایی

هنگامی که دچار اسهال بعد از شیمی درمانی شدید، می‌توانید با...

ادامه مقاله اسهال بعد از شیمی درمانی


عوارض بعد از لیزر پوست

لیزر لایه برداری پوست چیست؟

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : همه ما به دنبال داشتن یک پوست بی‌عیب و نقص هستیم. گاهی از ماسک‌ های صورت برای شفاف سازی پوست استفاده می‌کنیم. گاهی از رژیم‌های غذایی خاصی برای داشتن موهای پرپشت و پوست جوان پیروی می‌کنیم. گاهی هم تصمیم می‌گیریم از روش‌های لیزری برای داشتن پوست جوان استفاده کنیم.

لیزرهای زیبایی پوست روش‌های اثربخشی هستند که می‌توانید در مواد زیر انجام دهید:

• کاهش چین و چروک
• بهبود اسکار ( جای زخم یا آکنه )
• تغییر رنگ بخش‌هایی از پوست
• سفت کردن پوست
• حذف ضایعات پوستی خوش‌خیم و بدخیم 

در تکنیک لیزر اشعه‌های نوری پرقدرت با طول موج کوتاه به پوست تابانده می‌شود. لیزرهای پوستی به دو نوع تهاجمی و غیر تهاجمی طبقه‌بندی می‌شوند:

• در لیزرهای تهاجمی لایه‌های نازکی از سطح پوست به شکلی بسیار دقیق و به صورت لایه به لایه برداشت می‌شود و باعث کاهش مشکلات پوستی و روشن شدن آن می‌شود. این روش محبوب با نام‌های دیگری چون تبخیر لیزری یا lasabrasion نیز شناخته می‌شود.

• در لیزرهای غیر تهاجمی ، پوست به واسطه لیزر تحریک به کلاژن سازی می‌شود بدون اینکه از آن لایه‌برداری انجام شود.

با وجود تحولی که روش‌های لیزر زیبایی در دنیای زیبایی پوست ایجاد کرده‌اند، باید بدانیم هر نوع درمان لیزری عوارض جانبی خاص خودش را نیز دارد و این عوارض در مورد لیزرهای تهاجمی بیشتر است. در صورتی که روش‌های طبیعی جلوگیری از افتادگی پوست و پیری آن در شما مؤثر واقع نشد، با در نظر داشتن عوارض بعد از لیزر ، نسبت به روش‌های لیزر زیبایی پوست اقدام نمایید.

بسته به نوع لیزری که به کار برده می‌شود، شدت مشکل پوستی ، میزان حساسیت پوست و طول دوره درمان ممکن است یک یا چند مورد از عوارض جانبی زیر را بعد از لیزر تجربه کنید.

درد بعد از لیزر

دردی که بعد از لیزر ایجاد می‌شود به اندازه دردی که در طول انجام لیزر تجربه خواهید کرد

 

ادامه مطلب : عوارض بعد از لیزر پوست

تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی

تهوع و استفراغ رایج‌ترین عارضه بعد از شیمی درمانی

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی از عوارض جانبی رایج شیمی درمانی می‌باشد؛ اما در بیشتر موارد، این عوارض جانبی را می‌توان با داروهای پیشگیرانه و مراقبتهای بعد از شیمی درمانی کنترل کرد.

اگر شما شیمی درمانی انجام می‌دهید، شما و پزشکتان می‌توانید اقداماتی برای جلوگیری یا کاهش تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی انجام دهید. این کار می‌تواند روند درمان سرطان شما را راحت‌تر کند.

چه کسی در معرض تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی قرار دارد؟

این که آیا تهوع و استفراغ را در طول شیمی درمانی یا بعد از آن تجربه خواهید کرد یا نه بستگی به یکسری عوامل دارد. برخی از آن‌ها عبارتند از:

• نوع داروهای شیمی درمانی که دریافت می‌کنید.
• دریافت هم‌زمان سایر روش‌های درمان سرطان مانند رادیوتراپی
• داشتن سابقه تهوع و استفراغ در گذشته

چه کسی در معرض تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی قرار دارد؟

کدام داروها موجب تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی می‌شوند؟

داروهای شیمی درمانی بر اساس احتمال تهوع و استفراغ به چهار دسته مختلف تقسیم می‌شوند:

• احتمال تهوع و استفراغ شدید
• احتمال تهوع و استفراغ متوسط
• احتمال تهوع و استفراغ کم
• احتمال تهوع و استفراغ حداقل

داروهای شیمی درمانی که احتمالاً به تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی از نوع شدید یا متوسط می‌انجامند، عبارتند از:

• آلمتوزوماب ( Alemtuzumab )
• آلترامین ( Altretamine )
• آزاسیتیدین ( Azacitidine )
• بنداموستین ( Bendamustine )
• بوسولفان ( Busulfan )
• کربوپلاتین ( Carboplatin )
• کارموستین ( Carmustine )
• سیسپلاتین ( Cisplatin )
• کلوفارابین ( Clofarabine )
• کریزوتینیب ( Crizotinib )
• سیکلوفسفامید ( Cyclophosphamide )
• سیترابین ( Cytarabine )
• داکاربازین ( Dacarbazine )
• داکتینومایسین ( Dactinomycin )
• دانوروبیسین ( Daunorubicin )
• دوکسوروبیسین ( Doxorubicin )
• اپیروبیسین ( Epirubicin )
• استراموستین ( Estramustine )
• اتوپوزید ( Etoposide )
• ایداروبیسین ( Idarubicin )
• ایفوزفامید ( Ifosfamide )
• ایرینوتکان ( Irinotecan )
• لوموستین ( Lomustine )
• مکلورتامین ( Mechlorethamine )
• میتوتان ( Mitotane )
• پروکربازین ( Procarbazine )
• اگزالیپلاتین ( Oxaliplatin )
• استرپتوزوسین ( Streptozocin )
• تموزولومید ( Temozolomide )

این‌که یک دارو تا حد چه موجب تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی شود، بستگی به میزان دریافتی شما از آن دارو دارد. بعضی از داروها ممکن است کمترین احتمال ایجاد عوارض جانبی را در دوزهای پایین‌تر داشته باشند. لذا در صورتی که دچار تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی شدید، از پزشک خود بخواهید که در صورت امکان نوع دارو و یا دوز آن را تغییر دهد.

عوامل تشدید کننده تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی

همه افراد به شیوه یکسانی به شیمی درمانی واکنش نشان نمی‌دهند. برخی از عوامل ممکن است باعث افزایش تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی شما شوند.

اگر یک یا تعداد بیشتری از موارد زیر در شما وجود داشته باشد می‌تواند احتمال تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی را در شما افزایش دهد:

• شما یک زن باشید.
• کمتر از 50 سال سن داشته باشید.

• شما طی دوره‌های قبلی درمان تهوع و استفراغ را تجربه کرده باشید یا سابقه بیماری حرکتی داشته باشید.
• شما سطح اضطراب بالایی داشته باشید.

• داشتن حالت تهوع صبحگاهی در زمان بارداری
• هنگام ابتلا به دیگر بیماری ها نیز دچار تهوع و یا استفراغ شده باشید.

• شما سابقه نوشیدن الکل نداشته باشید یا فقط مقدار کمی مصرف کرده باشید.
• همچنین، اگر انتظار تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی را داشته باشید، احتمال وقوع آن وجود دارد.

شما ممکن است این تصور را داشته باشید که تمام درمان‌های سرطان این عارضه جانبی، یعنی تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی را ایجاد کنند؛ اما این عقیده اصلاً درست نیست. پزشکتان می‌تواند در این زمینه شما را راهنمایی کند.

عوامل تشدید کننده تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی

ادامه مطلب : تهوع و استفراغ بعد از شیمی درمانی

داروی گیاهی برای درمان لاغری مفرط


مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : برخی از شما ممکن است نیاز داشته باشید که وزن خود را افزایش دهید؛ گاهی به دلیل حفظ سلامتی پزشکتان این توصیه را به شما می‌کند یا اینکه لاغری مفرط باعث ایجاد نارضایتی از ظاهرتان شده است. در اینجا با نگاهی دقیق به دلایلی که یک فرد نیاز به افزایش وزن دارد و همچنین راه‌های طبیعی رسیدن به این هدف خواهیم انداخت.

متخصصان تغذیه معتقدند که اضافه کردن وزن اغلب پیچیده‌تر از کاهش وزن می‌باشد. برای درمان لاغری مفرط جنبه‌های متعددی می‌بایست تحت کنترل قرار بگیرد: باید از دریافت کالری اضافی از طریق غذاهای صنعتی و فراوری‌شده اجتناب کرد، باید مطمئن شویم که بیماران دارای اشتهای کافی جهت استفاده از وعده‌های غذایی توصیه شده باشند و همچنین بیماری‌های گوارشیمرتبط با لاغری مفرط درمان شوند.

گام اول در درمان لاغری مفرط این است که پزشکتان تشخیص دهد علت اصلی مشکل شما چیست. پس از آن می‌توان داروی گیاهی و روش درمانی مناسب را برای آن انتخاب کرد.مثلا تغذیه کودکان کم وزن متفاوت از سایر هم‌سن و سالانشان است.

در زیر اصلی‌ترین علت‌های لاغری مفرط آورده شده است که به احتمال زیاد مشکل شما به خاطر یکی از آن‌ها به وجود آمده است.

علل لاغری مفرط چیست؟

برخی افراد به علل مختلف دچار کاهش وزن می‌شوند و از وزن ایدئال خود فاصله می‌گیرند؛ گام اول در درمان لاغری مفرط این است که پزشکتان تشخیص دهد علت اصلی مشکل شما چیست. علل اصلی لاغری مفرط در زیر آمده است:

علل ژنتیکی : افرادی وجود دارند که نمی‌توانند بیش از مقدار محدودی غذا مصرف کنند. هنگامی که آن مقدار غذا به معده آن‌ها می‌رسد گروهی از هورمون‌ها که در کنترل اشتها نقش دارند، ترشح می‌شوند و مانع از ادامه غذا خوردن می‌گردند.

داشتن فیبر عضلانی بیشتر : گاهی اوقات ترکیب ژنتیکی بدن فرد به گونه‌ای است که دارای فیبرهای عضلانی بیشتری نسبت به سایر افراد می‌باشد. این ویژگی باعث می‌شود که آن‌ها حتی در حالت استراحت نیز انرژی بیشتری بسوزانند؛ نتیجه این امر آن است که این افراد به سختی وزن اضافه می‌کنند.

ویژگی‌های ذاتی : افرادی وجود دارند که دارای طبیعتی عصبی و بی‌قرار هستند. آن‌ها نمی‌توانند یکجا بنشینند و به طور مداوم در حال فعالیت هستند؛ حتی زمانی که نشسته‌اند مدام پاهای خود و دست‌هایشان را حرکت می‌دهند. همه این‌ها باعث می‌شود که آن‌ها در هر لحظه کالری بیشتری نسبت به سایر افراد بسوزانند.

مشکلاتی در جذب : جذب مواد مغذی یکی از مهم‌ترین عواملی است که در درمان لاغری مفرط نقش دارد. بنابراین افرادی که در جذب این مواد مشکل دارند دچار لاغری مفرط خواهند شد.

بیماری های خاص : بعضی از بیماری‌ها مانند پرکاری تیروئید، بی‌اشتهایی عصبی (آنورکسیا)، پرخوری عصبی (بولیمیا)، اسهال مزمن ، اضطراب ، افسردگی و غیره مانع از درمان لاغری مفرط می‌شوند. با دانستن علت بی اشتهایی عصبی که تقریبا مهمترین عامل لاغری مفرط محسوب می‌شود در کنار بررسی سایر عوامل، می‌توان تا حد زیادی به درمان بیماران کمک کرد.

علل لاغری مفرط چیست؟

برای درمان لاغری مفرط روش‌های مختلفی وجود دارد؛ برخی از روش‌ها با کمک داروهای شیمیایی هستند که به دلیل عوارض جانبی به نسبت زیادشان توصیه نمی‌شوند. بنابراین بهتر است با کمک روش‌های طبیعی و گیاهی که عوارض کمتری خواهند داشت به هدف خود برسید.

در زیر چند داروی گیاهی اصلی برای درمان لاغری مفرط آورده شده است:

درمان لاغری مفرط با استفاده از داروی گیاهی شنبلیله

شما ممکن است خیلی با داروی گیاهی شنبلیله آشنا نباشید، اما این گیاه دارای اثراتی شگفت‌انگیز برای درمان لاغری مفرط است. در حقیقت، این گیاه به خاطر تأثیری که در افزایش سایز سینه و باسن داشت شناخته شد، البته اگر به طرز صحیح از آن استفاده کنید.

گیاه شنبلیله دارای خواصی شبیه استروژن زنانه است. همچنین برای کاهش کلسترول و تثبیت قند خون مناسب است و به دلیل فیبر موجود در آن از یبوست جلوگیری می‌کند؛ اما چگونه آن را مصرف کنید؟

شما معمولاً می‌توانید این گیاه را به صورت تازه از تره‌بار تهیه کنید و یا پودر آن را از عطاری تهیه کنید؛ حتی ممکن است پزشککپسول آن را برای شما تجویز کند؛ اما شما می‌توانید آن را به روش‌های زیر مصرف کنید:

• از طریق مصرف دانه‌های آن.
• کپسول‌ها یا قرص های آن که در عطاری‌ها و داروخانه‌ها موجود است.
• از طریق استفاده از آرد آن که در بعضی مناطق در نان‌هایی تحت عنوان نان مصری به کار می‌رود.
• پودر آن برای طعم دادن به غذاهای مختلف
• چای یا دم نوش

طریقه مصرف داروی گیاهی شنبلیله برای درمان لاغری مفرط

بدون شک، شایع‌ترین روش مصرف آن این است که دانه‌های آن را به صورت چای ، زمانی که از خواب بیدار می‌شوید و در اواسط بعد از ظهر مصرف کنید. یک فنجان آب جوش بگذارید، 5 بذر گیاه را در آن بیندازید و چند دقیقه صبر کنید.

شما باید در طول روز مقدار زیادی آب بنوشید، این باعث افزایش اشتهای شما می‌شود. همیشه به یاد داشته باشید که حداقل دو لیتر آب در روز بخورید. داروی گیاهی شنبلیله همچنین حاوی ساپونین (saponins) است که به بهبود هضم غذا کمک می‌کند، آنزیم‌های گوارشی را بهبود می‌بخشد، باعث می‌شود کالری در بدن شما به شکل سالم انباشته شود و در نهایت باعث درمان لاغری مفرط خواهد شد.

درمان لاغری مفرط با استفاده از داروی گیاهی شنبلیله

درمان لاغری مفرط با استفاده از داروی گیاهی قاصدک

داروی گیاهی ریشه قاصدک یک تقویت کننده با طعمی تلخ است که به طور سنتی برای درمان کاهش اشتها، ضعف، سنگ‌های صفراوی، کوله سیستیت و یبوست استفاده می‌شود. علت تلخی طعم آن وجود موادی مانند گلوکوزیدهای لاکتون سوزوئیتپن(sesquiterpene lactones glycosides) است که باعث افزایش ترشح مواد از کیسه صفرا شده و در نتیجه هضم را تحریک می‌کند.

داروی گیاهی گل قاصدک نیز نقش تقویتی دارد و باعث تحریک اشتها می‌شود؛ ولی برعکس ریشه گیاه، دارای طعمی شیرین می‌باشد. به لطف طعم شیرین آن، جریان خون صفرا تحریک می‌شود، درنتیجه آنزیم‌های گوارشی را بهبود می‌دهد. برای اینکه قاصدک بر روی شما اثر داشته باشد، شما باید آن را سه بار در روز استفاده کنید و اولین بار، پس از بیدار شدن از خواب باشد.

چهار گل قاصدک را در یک فنجان آب جوش قرار داده شود. وقتی به خوبی دم کشید، می‌توانید آن را بنوشید. نیم ساعت بعد، می‌توانید یک موز بخورید. خوردن یک موز در روز نیز به درمان لاغری مفرط شما به روشی سالم کمک می‌کند.

ادامه مطلب : داروی گیاهی برای درمان لاغری مفرط

مصرف چای و قهوه در دوران بارداری

آیا من باید مصرف چای و قهوه را در دوران بارداری کنار بگذارم؟

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : با مصرف چای و قهوه و یکسری موارد دیگر مانند نوشابه و شکلات ، کافئین به بدنمان می‌رسد که یک ماده محرک و دیورتیک است. به دلیل اثر تحریکی، کافئین می‌تواند باعث افزایش فشار خون و ضربان قلب شود که هر دو در دوران بارداری توصیه نمی‌شوند. همچنین با توجه به اینکه مصرف چای و قهوه میزان دفع ادرار را افزایش می‌دهد، این باعث کاهش سطح مایعات بدن شما و در نتیجه کم ‌آبی می‌شود.

شما مجبور نیستید در دوران بارداری مصرف چای و قهوه را که حاوی کافئین هستند، کنار بگذارید؛ با این حال، اگر شما معمولا بیش از 200 میلی‌گرم کافئین در روز مصرف می‌کنید، باید سعی کنید آن را کاهش دهید.

نوشیدن دو فنجان چای، دو لیوان قهوه فوری یا یک فنجان قهوه دمی در روز، شما را در محدوده مصرف حدود 200 میلی‌گرم کافئین حفظ می‌کند. یکی از عوارض نوشیدن چای غلیظ همین است که باعث می‌شود کافئین بیشتری به بدنمان برسد.

بعضی از مادران ممکن است علائم و نشانه هایی در دوران بارداری داشته باشند که مجبور شوند مصرف چای و قهوه را کاهش دهند یا کلا از مصرف آن خودداری کنند. تپش قلب، اضطراب، فشار خون بالا، قند خون بالا، تعریق بیش از حد و لرز، هشدارهای خوبی هستند که نشان می دهند باید مصرف چای و قهوه را کاهش دهید یا کلا کنار بگذارید.

اگر مصرف چای و قهوه در دوران بارداری بیش از حد باشد چه اتفاقی می‌افتد؟

مطالعات متعدد بر روی حیوانات نشان داده است که مصرف چای و قهوه می‌تواند باعث ایجاد نقایص مادرزادی ، زایمان زودرس ، کاهش باروری و افزایش خطر تولد نوزاد کم وزن و سایر مشکلات تولید مثلی شود. البته هیچ مطالعه قطعی بر روی انسان انجام نشده است؛ با این حال، باز هم بهتر است که جهت اطمینان، این یافته‌های به دست آمده از طریق حیوانات را در مورد خودمان به کار ببریم.

مصرف چای و قهوه در دوران بارداری بیش از مقدار توصیه شده و به صورت منظم خطر سقط جنین را نیز افزایش دهد. بنابراین یکی از راه های جلوگیری از سقط جنین در ماه های اول کنترل میزان مصرف چای و قهوه است.دو مطالعه در مورد اثرات مصرف چای و قهوه بر سقط جنین انجام شده که نتایج متفاوتی به دست آمد.

در یک مطالعه که توسط مجله آمریکایی زنان و زایمان منتشر شد، مشخص شد که زنانی که روزانه 200 میلی‌گرم یا بیشتر کافئین مصرف می‌کنند دو برابر بیشتر از کسانی که کافئین مصرف نمی‌کنند، سقط جنین دارند. در مطالعه دیگری، هیچ گونه افزایش خطر سقط جنین در زنانی که روزانه مصرف چای و قهوه آن‌ها در محدوده مجاز است (بین 200 تا 350 میلی‌گرم در روز) وجود نداشت.

با توجه به نتایج متضاد این مطالعات، محققان توصیه می‌کنند تا زمانی که مطالعات قطعی‌تری انجام شود، زنان باردار باید میزان مصرف کافئین را به کمتر از 200 میلی‌گرم در روز محدود کنند.

البته ایرادی ندارد اگر گاهی اوقات ناپرهیزی کنید و بیش از 200 میلی‌گرم در روز کافئین مصرف کنید؛ زیرا خطر آن خیلی هم زیاد نیست.

مصرف چای و قهوه در دوران بارداری چگونه بر کودک من تاثیر می‌گذارد؟

کافئین حاصل از مصرف چای و قهوه قابلیت عبور از جفت را دارد ؛ شاید شما بتوانید بخشی از کافئین را در بدن خود متابولیزه و دفع کنید اما کودک شما به دلیل عدم تکامل سیستم های سم‌زدایی بدنش، این امکان را ندارد.

کافئین می‌تواند خونرسانی به جفت را کاهش دهد و باعث افزایش فشار خون و قند خون شود. همین نکته که کافئین ضربان قلب و متابولیسم شما را افزایش دهد باید هشداری باشد که بدانید می‌تواند همین اثر را بر روی جنین داشته باشد.

همچنین باعث می‌شود کبد که در حال حاضر به خاطر افزایش هورمون‌های دوران بارداری درگیر است، فشار بیشتری را تحمل کند.

 

ادامه مطلب : مصرف چای و قهوه در دوران بارداری

مراقبتهای بعد از شیمی درمانی

مراقبت بعد از شیمی درمانی را بهتر یاد بگیریم

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : بعد از شیمی درمانی ، شما به عنوان فردی که با بیماری سرطان مبارزه کرده است، تمایل دارید که خیلی زود سلامتی کامل خود را بازیابید. توصیه‌هایی که برای بهبود سلامت بازماندگان سرطان وجود دارد خیلی متفاوت از دیگر افراد نخواهد بود؛ مثل:

• لزوم انجام ورزش منظم
• داشتن یک رژیم غذایی متعادل

• حفظ وزن در محدوده نرمال
• داشتن خواب کافی و خوب

کاهش استرس
• اجتناب از مصرف سیگار و الکل

تحقیقات همچنین تأثیر ارتباط بیماران سرطانی با هم بر بهبود روند شیمی درمانی را نشان داده‌اند؛ که توجه به این نکات نیز می‌تواند تا حدود زیادی در بهبود فرایند درمان مؤثر باشد.

مسئله‌ای که در مورد بیماران سرطانی وجود دارد این است که در طول درمان و یا مدتی بعد از شیمی درمانی ، سیستم ایمنی بدنشان ضعیف شده و سلول‌های خونی که بدن را در مقابل بیماری، عفونت و خونریزی بیش از حد محافظت می‌کنند، کاهش می‌یابند.

بنابراین بعد از شیمی درمانی خطر ابتلا به عفونت، خونریزی و مشکلات پوستی افزایش پیدا می‌کند؛ ممکن است در این دوران شما دچار زخم‌های دهانی، ناراحتی معده و اسهال شوید؛ و یا ممکن است خیلی زود خسته شوید و اشتهای شما کاهش یابد.

کاری که شما باید بعد از شیمی درمانی انجام دهید این است که از خود در برابر مشکلات ذکر شده در بالا مراقبت کنید؛ در ادامه این مقاله با این اصول آشنا خواهید شد:

مراقبت از دهان ، بعد از شیمی درمانی

به خوبی از دهان خود مراقبت کنید؛ شیمی درمانی می‌تواند باعث ایجاد خشکی یا زخم دهان شود. این حالت می‌تواند باکتری‌های دهان شما را افزایش دهد. باکتری‌ها نیز می‌توانند باعث عفونت دهان و یا حتی سایر قسمت‌های بدنتان شوند.

مراقبت های بعد از شیمی درمانی از دهان

 

برای مراقبتهای بعد از شیمی درمانی از دهان خود به موارد زیر توجه کنید:

• دندان‌ها و لثه‌ها را 2 تا 3 بار در روز هر بار به مدت 2 تا 3 دقیقه بشویید. از مسواک‌های نرم استفاده کنید.
• اجازه دهید مسواکتان بین هر بار استفاده در معرض هوا کاملاً خشک شود.

• از خمیر دندان‌های حاوی فلوراید استفاده کنید.
• یکبار در روز از نخ دندان استفاده کنید.

• دهان خود را چهار بار در روز با آب نمک و یا محلول حاوی جوش شیرین بشویید. (یک قاشق چای خوری نمک و یک قاشق چای خوری جوش شیرین را در 240 میلی لیتر آب حل کنید و از آن برای شستشوی دهان استفاده کنید).

• از دهان شویه‌های حاوی الکل استفاده نکنید.
• برای مراقبت از لب‌های خود از محصولاتی استفاده کنید تا از خشک شدن و ترک خوردن لب‌ها پیشگیری کنید.

• اگر دچار زخم‌های جدیدی در دهان شدید، یا درد شدیدی را در این ناحیه احساس کردید حتماً به پزشک مراجعه کنید.
• از خوردن غذاها و نوشیدنی‌های حاوی قند زیاد اجتناب کنید و ترجیحاً محصولات بدون قند را امتحان کنید. به علاوه اینکه افزایش مصرف قند با افزایش سرطان نیز ارتباط دارد.

برای مراقبتهای بعد از شیمی درمانی هواستان به لوازم دندانپزشکی که استفاده می‌کنید، مانند دندان مصنوعی، پروتزها و غیره باشد:

• اگر از دندان مصنوعی استفاده می‌کنید، آن‌ها را فقط هنگام غذا خوردن در دهانتان قرار دهید. خصوصاً این کار را برای 3 تا 4 هفته اول پس از شیمی درمانی رعایت کنید.

• دندان‌های مصنوعی خود را حداقل دو بار در روز بشویید؛ این کار را به خوبی انجام دهید.
• برای کشتن میکروب‌ها، زمانی که از دندان‌های مصنوعی خود استفاده نمی‌کنید آن‌ها را با یک محلول ضد باکتری به خوبی شستشو دهید.

ادامه مقاله مراقبتهای بعد از شیمی درمانی

تورم و قرمزی لثه را چگونه درمان کنیم؟

علت تورم و قرمزی لثه چیست؟

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : لثه‌ اهمیت به سزایی در سلامت دهان و دندان ایفا می‌کند. در حالت عادی لثه‌ از بافت صورتی رنگ ضخیم، فیبری و پر از عروق خونی تشکیل شده‌ است که استخوان‌های فک را می‌پوشاند. اما گاهی به علل مختلف، لثه‌ دچار تورم و قرمزی شده و دردناک می‌شود که نیاز به درمان و مراقبت دارد.

معمولاً علت اصلی تورم و قرمزی لثه بیماری ژنژیویت ( Gingivitis ) است، اما در برخی موارد هم ممکن است بیماری‌های لثه مسبب آن نباشند؛ بلکه علت آن سایر بیماری‌هایی باشند که به دنبال آنها عوارضی چون حساسیت‌های دهانی و در نهایت تورم و قرمزی لثه ایجاد می‌گردد.

اولین گام برای پیدا کردن بهترین راه درمان قرمزی لثه و تورم آن، مشخص کردن علت دقیق آن است. در ادامه مطلب علل اصلی و نحوه درمان قرمزی لثه و تورم آن‌ آورده شده است که می‌توانید با مطالعه آن‌ها دید خوبی نسبت به راهکارهای درمانی این عارضه پیدا کنید.

تورم و قرمزی لثه به علت ژنژیویت

ژنژیویت به معنای عفونت در بافت اطراف دندان‌ها می‌باشد که می‌تواند منجر به تورم و قرمزی لثه‌ها شود؛ در برخی موارد ممکن است این عارضه ایجاد خونریزی نیز بکند.

برخی از نشانه‌های ژنژیویت عبارتند از:

• جدا شدن لثه‌ از خط دندان‌ها
• بوی بد دهان و تنفس بدبو
• لق شدن دندان‌ها

ژنژیویت معمولاً در اثر عدم رعایت بهداشت دهان و دندان به میزان کافی ایجاد می‌گردد. اگر فکر می‌کنید که بیماری ژنژیویت باعث تورم و قرمزی لثه شما شده است، حتماً به دندانپزشک مراجعه کنید.

تورم و قرمزی لثه به علت بارداری

انجمن بارداری آمریکا هشدار می‌دهد که برخی از زنان باردار ممکن است در طول بارداری دچار تورم و قرمزی لثه شوند. تغییرات ناشی از هورمون‌های بارداری باعث تغییر نوع واکنش شما نسبت به باکتری‌های موجود در دهان می‌شود؛ این امر باعث می‌شود شرایط مناسبی برای تشکیل پلاک‌های دندانی در دهان ایجاد شود و لثه‌ها حساس شوند.

زنان به ویژه در سه ماهه دوم بارداری خود در معرض این مشکلات دهان و دندان قرار دارند؛ بنابراین مهم است که در این دوران مراقبت‌های دندانپزشکی لازم را به عمل آوریم و به طور منظم به دندانپزشک مراجعه کنیم.

تورم و قرمزی لثه به علت سوء تغذیه و بیماری

بعضی از شرایط و مشکلات پزشکی نیز ممکن است منجر به تورم و قرمزی لثه شود. بیماری‌هایی که سیستم ایمنی را تضعیف می‌کنند، همچنین سوء تغذیه و بیماری‌های مزمن می‌توانند به سلامت لثه‌ها آسیب برساند.

هنگامی که اختلالات خود ایمنی باعث کاهش گلبول‌های سفید خون می‌شود، که تحت عنوان نوتروپنی خود ایمن(neutropeenia autoimmune) شناخته می‌شود، نیز ممکن است تورم و قرمزی لثه ایجاد گردد.

مصرف کم ویتامین C نیز می‌تواند باعث تورم و قرمزی لثه شود. بزرگسالان باید روزانه بین 75 تا 90 میلی‌گرم ویتامین C مصرف کنند.

 

ادامه مطلب : تورم و قرمزی لثه را چگونه درمان کنیم؟

عفونت دندان عقل نیمه نهفته

عفونت دندان عقل نیمه نهفته چیست ؟

مجله پزشکی و سلامت دکتر سوشا : دندان عقل (مولار سوم یا دندان آسیاب بزرگ) معمولاً در دوران نوجوانی شروع به جوانه زدن به داخل دهان می‌کند. گاهی اوقات فضای کافی برای رویش آن وجود ندارد که باعث می‌شود دندان عقل به صورت نیمه نهفته دربیاید؛ در این حالت فرد با احتمال زیادی به عفونت دندان عقل نیمه نهفته یا پریکورونیت مبتلا خواهد شد.

در دهان همه ما در حالت نرمال هم تعداد زیادی باکتری وجود دارد؛ اما همیشه تعادلی بین تعداد این باکتری‌ها و دفاع بدن در مقابل آن‌ها وجود دارد. حال اگر هر چیزی این تعادل را به هم بزند (مانند ابتلا به برخی بیماری‌ها ، آسیب‌های بافتی خصوصاً در ناحیه دهان و لثه ، ایجاد فضاهای مناسب برای رشد و تکثیر باکتری‌ها یا دسترسی بیشتر آن‌ها به مواد غذایی) باعث ایجاد عفونت خواهد شد.

زمانی که تنها بخشی از دندان از لثه خارج شود، فضایی ایجاد می‌کند (به نام فلاپ (Flap)) که به راحتی ذرات مواد غذایی و باکتری‌ها در آن گیر می‌افتند و محلی مناسب برای تکثیر و رشد باکتری‌ها مهیا می‌گردد.

عفونت دندان عقل حتی می‌تواند در اطراف دندان عقلی که اصلاً جوانه نزده و کاملاً در زیر لثه‌ها قرار دارد، نیز ایجاد گردد (عفونت دندان عقل کاملاً نهفته ) که البته این نوع عفونت دندان عقل ،خیلی متداول نیست.

عفونت دندان عقل نیمه نهفته چیست ؟

انواع عفونت دندان عقل نیمه نهفته کدام است ؟

پریکورونیت به طور کلی به دو نوع مزمن و حاد طبقه‌بندی می‌شود.

عفونت دندان عقل نیمه نهفته حاد با شروع ناگهانی، به صورت کوتاه مدت و با طیف وسیعی از علائم شامل درد شدید، تورم و تب همراه است. گاهی اوقات ممکن است آبسه ( کیسه‌های چرکی ) دهانی نیز شکل بگیرد. این عفونت می‌تواند به گونه‌ها و سایر قسمت‌های صورت یا گردن گسترش یابد که گاهی اوقات نیاز به درمان اورژانسی در بیمارستان دارد.
پريكورونيت مزمن یا بدون علامت است یا با علائمی خفيف و به صورت مکرر بروز پیدا می‌کند. گاهی اوقات ممکن است به صورت دوره‌های مکرری از عفونت دندان عقل نیمه نهفته حاد خود را نشان دهد.

علائم عفونت دندان عقل نیمه نهفته چیست ؟

به طور کلی علائم عفونت دندان عقل نیمه نهفته شامل موارد زیر می‌شود:

• حساسیت ، تورم و دردناک شدن لثه در اطراف ناحیه عفونت دندان عقل نیمه نهفته
• ایجاد طعم تلخ یا بوی بد در دهان
• ترشح چرک از بافت لثه اطراف محل عفونت دندان عقل نیمه نهفته
• از دست دادن اشتها
• لکوسیتوز ( افزایش تعداد گلبول‌های سفید خون )

نشانه‌های جدی‌تر عبارت‌اند از:

• تورم غدد لنفاوی زیر چانه ( غدد لنفاوی تحت فکی )
اسپاسم (گرفتگی) عضلانی در ناحیه فک
• تورم در سمت آسیب دیده صورت
دیسفاژی ( سخت شدن بلع غذا )
• احساس خستگی عمومی
• تریسموس (Trismus) که به معنای مشکل در باز کردن دهان می‌باشد.

علائم عفونت دندان عقل نیمه نهفته چیست ؟

تشخیص عفونت دندان عقل نیمه نهفته چگونه است ؟

 

متن کامل مقاله عفونت دندان عقل نیمه نهفته 

علت قرمزی لثه در کودکان چیست ؟

قرمزی لثه در کودکان چیست ؟

مجله پزشکی و سلامتهر کسی دوست دارد لبخند بزند، به ویژه اگر دندان‌ها و لثه‌های سالمی داشته باشد. داشتن یک لبخند زیبا با دندان‌های سفید و لثه صورتی رنگ نشان دهنده سلامت دهان و دندان است. با این حال ممکن است بعضی از افراد متوجه شوند که لثه‌هایشان رنگ طبیعی خود را ندارند و تا حدودی قرمز شده‌اند. قرمزی لثه در کودکان و بزرگسالان می‌تواند نشانه‌ای هشدار دهنده از وجود یک مشکل در وضعیت سلامتی فرد باشد.

زمانی که صحبت از سلامت دهان و دندان می‌شود اغلب توجهمان به سمت پوسیدگی های دندانی و نامرتب بودن آن‌ها می‌رود. اما باید بدانیم که توجه به سلامت لثه‌ها اهمیت بسیار زیادی دارد؛ چرا که لثه‌ها علاوه بر نقش مهمی که در سلامت دندان‌ها ایفا می‌کنند در سلامت عمومی فرد نیز اهمیت به سزایی دارند. پس در مورد علت قرمزی و التهاب لثه خود و کودکتان حساس باشید.

ما اغلب فکر می‌کنیم بیماری لثه مربوط به بزرگسالان است اما اینطور نیست. کودکان و نوجوانان نیز در معرض خطر ابتلا به بیماری لثه یا فرم ملایم‌تر آن یعنی التهاب لثه یا ژنژیویت ( gingivitis ) هستند. بنا بر گزارش‌ها در صورتی که بیماری لثه در افراد زیر 18 سال به خوبی درمان نشود ممکن است در 50% موارد به مشکلات جدی‌تر لثه در بزرگسالی منجر شود.

قرمزی لثه در کودکان نشانه چیست ؟

قرمزی لثه در کودکان می‌تواند علل مختلفی از آماس لثه گرفته تا عفونت‌های شدید و بیماری‌های دهان و دندان داشته باشد. قرمزی لثه در کودکان اغلب نشانه اولیه بسیاری از مشکلات دهان و دندان می‌باشد. در بیشتر موارد به دنبال قرمزی لثه در کودکان ، تورم ، حساسیت ، درد و گاهی خونریزی ایجاد می‌گردد. این علائم همیشه و به طور آشکارا دیده نمی‌شوند، بنابراین قرمزی لثه در کودکان باید به عنوان اولین علامت از وجود مشکلات دهانی مورد پیگیری قرار بگیرد تا از بدتر شدن آن جلوگیری شود.

قرمزی لثه در کودکان نشانه چیست ؟

علت قرمزی لثه در کودکان چیست ؟

هر داستانی یک آغازی دارد و علت قرمزی لثه در کودکان باکتری‌ها هستند. دهان شما روزانه صدها نوع باکتری تولید می‌کند. هنگامی که این باکتری‌ها با باقی‌مانده ذرات غذا و قندها در محیط بسته دهان قرار گیرند، ماده چسبنده سفیدی به نام پلاک ایجاد می‌کنند.

این پلاک‌ها هستند که باعث ...

ادامه مطلب : علت قرمزی لثه در کودکان چیست ؟

جدیدترین مطالب

پربازدیدترین مطالب